چنان شد که گفتی طراز نخ است

چنان بد که سودابه پرنگار

ز ناگاه روی سیاوش بدید

پراندیشه گشت و دلش بردمید

وگر پیش آتش نهاده یخ است

کسی را فرستاد نزدیک اوی

که پنهان سیاووش را این بگوی