از غم تو ای بت گلرنگ من

جنگ کنم با دل خود چون عوان

تا تو بگویی سره سرهنگ من

چند بپرسی که رخت زرد چیست

دوش به زهره همه شب می رسید

زاری این قالب چون چنگ من

جان مرا از تن من بازخر