دوش به زهره همه شب می رسید

تا تو بگویی سره سرهنگ من

چند بپرسی که رخت زرد چیست

از غم تو ای بت گلرنگ من

زاری این قالب چون چنگ من

جان مرا از تن من بازخر

تا برهد جان من از ننگ من