میش هر دم همی گوید که آب خضر را درکش

می تلخی که تلخی ها بدو گردد همه شیرین

بت چینی که نگذارد که افتد بر رخ ما چین

رخش هر لحظه می گوید که گلزار مخلد بین

زبان چرب او کرد درختانی پر از زیتون

لب شیرین او خواند به افسون سوره والتین