زبان چرب او کرد درختانی پر از زیتون

بت چینی که نگذارد که افتد بر رخ ما چین

میش هر دم همی گوید که آب خضر را درکش

رخش هر لحظه می گوید که گلزار مخلد بین

لب شیرین او خواند به افسون سوره والتین

ایا من عشق خدیه یذیب الف حور العین

هواه کاشف البلوی کعسق او یاسین