الفت النار احیانا فمن ذایالف النیران

شفیعی گر تو را گیرد که آن بیچاره می میرد

دل تو پند نپذیرد پس این دردی است بی درمان

دخلت النار سکرانا حسبت النار اوطانا

چو بیند سوز من گوید که این زرق است یا برقی

چو بیند گریه ام گوید که این اشک است یا باران

خلیلی قد دنا نقلی بلا قلب و لا عقل