فنعم الکاس مقیاسا و بیس الهم کالسرحان

بهل جام عصیرانه که آوردی ز میخانه

سبو را ساز پیمانه که بی گه آمدیم ای جان

سقانا ربنا کاسا مراعاه و ایناسا

بیار آن جام خوش دم را که گردن می زند غم را

بیار آن یار محرم را که خاک او است صد خاقان

اذا ما شیت ابقائی فکن یا عشق سقائی