فایاکم و ایاها و خلوا دهشته الحیران

شرابی چون زر سوری ولی نوری نه انگوری

برد از دیده ها کوری بپراند سوی کیوان

اذا افناک سقیاها و زاد الشرب طغواها

چو کرد آن می دگر سانش نمود آن جوش و برهانش

اناالحق بجهد از جانش زهی فر و زهی برهان