عشقش دل پردرد را بر کف نهد بو می کند

آن کو چنین رنجور شد نایافت شد داروی او

جان ملک سجده کند آن را که حق را خاک شد

ترک فلک چاکر شود آن را که شد هندوی او

چون خوش نباشد آن دلی کو گشت دستنبوی او

بس سینه ها را خست او بس خواب ها را بست او

بسته ست دست جادوان آن غمزه جادوی او