فراش این کو آسمان وین خاک کدبانوی او

بافیده دست احد پیدا بود پیدا بود

از صنعت جولاهه ای وز دست وز ماکوی او

ای جان ها ماکوی او وی قبله ما کوی او

سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او

کی ز آب چشم او تر شود ای بحر تا زانوی او

این عشق شد مهمان من زخمی بزد بر جان من