سوزان دلم از رشک او گشته دو چشمم مشک او

از صنعت جولاهه ای وز دست وز ماکوی او

ای جان ها ماکوی او وی قبله ما کوی او

فراش این کو آسمان وین خاک کدبانوی او

کی ز آب چشم او تر شود ای بحر تا زانوی او

این عشق شد مهمان من زخمی بزد بر جان من

صد رحمت و صد آفرین بر دست و بر بازوی او