می دانک آن سر را یقین خاریده باشد دست او

مستی ببینی رازدان می دانک باشد مست او

هستی ببینی زنده دل می دانک باشد هست او

گر سر ببینی پرطرب پر گشته از وی روز و شب

عالم چو ضد یک دگر در قصد خون و شور و شر

لیکن نیارد دم زدن از هیبت پابست او

هر دم یکی را می دهد تا چون درختی برجهد