سبلت قوی مالیده ای از شیر نقشی دیده ای

لیکن نیارد دم زدن از هیبت پابست او

هر دم یکی را می دهد تا چون درختی برجهد

حیران شود دیو و پری در خیز و در برج است او

ای فربه از بایست خود باری ببین بایست او

زو قالبت پیوسته شد پیوسته گردد حالتت

ای رغبت پیوندها از رحمت پیوست او