گر لعل و گر سنگی هلا می غلط در سیل بلا

گر راستی رو تیر شو ور کژروی خرچنگ شو

ملکی است او را زفت و خوش هر گونه ای می بایدش

خواهی عقیق و لعل شو خواهی کلوخ و سنگ شو

با سیل سوی بحر رو مهمان عشق شنگ شو

بحری است چون آب خضر گر پر خوری نبود مضر

گر آب دریا کم شود آنگه برو دلتنگ شو