عثمان جگر کرده گرو و آن بوهریره انبان گرو

آن شاه ابراهیم بین کادهم به دستش معرفت

مر تخت را و تاج را کرده ست آن سلطان گرو

بوبکر سر کرده گرو عمر پسر کرده گرو

پس چه عجب آید تو را چون با شهان این می کند

گر ز آنک درویشی کند از بهر می خلقان گرو

آن شاهد فرد احد یک جرعه ای در بت نهد