زین سو قدح زان سو قدح تا شد شکم ها چارسو

از آسمان آمد ندا کای بزمتان را ما فدا

طوبی لکم طوبی لکم طیبوا کراما و اشربوا

سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرح

کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر

از دست رفتیم ای پسر رو دست ها از ما بشو

من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو