از دست رفتیم ای پسر رو دست ها از ما بشو

سقیا لهذا المفتتح القوم غرقی فی الفرح

زین سو قدح زان سو قدح تا شد شکم ها چارسو

کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر

من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو

کز باده گلرنگ تو وارسته ایم از رنگ و بو

خامش کن کز بیخودی گر های و هویی می زدی