من مست چشم شنگ تو و آن طره آونگ تو

زین سو قدح زان سو قدح تا شد شکم ها چارسو

کس را نماند از خود خبر بربند در بگشا کمر

از دست رفتیم ای پسر رو دست ها از ما بشو

کز باده گلرنگ تو وارسته ایم از رنگ و بو

خامش کن کز بیخودی گر های و هویی می زدی

این جا به فضل ایزدی نی های می گنجد نه هو