چشم و چراغ رهبری جان همه عباد از او

در طبع همچون گولخن ناگه خلیفه رو نمود

از روی میر مومنان شد فخر صد بغداد از او

ای ذوق تسبیح ملک بر آسمان از فر او

جان صد هزاران گرد او چون انجم او مه در میان

مست و خرامان می رود چشم بدان کم باد از او

شعشاع ماه چارده از پرتو رخسار او