داده جمال و حسن را در هر دو عالم داد از او

گر یک جهان ویرانه شد از لشکر سلطان عشق

خود صد جهان جان جان شد در عوض بنیاد از او

گر چه که بیدادی کند بر عاشقان آن غمزه ها

پا برنهادی بر فلک از ناز و نخوت این زمین

گر فهم کردی ذره ای کاین شاه خوبان زاد از او

عقل از سر گستاخیی پیشش دوید و زخم خورد