زو برگشاید سر خود تبریز و جان بینا شود

تا خان و مان بگذاشتند یک عالمی داماد از او

بر سر نهاده غاشیه مخدوم شمس الدین کسی

کز بس جمال عزتش جبریل پر بنهاد از او

تا کور گردد دیده نادیده حساد از او