دام بود دانه او مرده بود زنده او

گفت برانم پس از این من مگسان را ز شکر

خوش مگسی را که تویی مانع و راننده او

نقش فلک دزد بود کیسه نگهدار از او

بس کن اگر چه که سخن سهل نماید همه را

در دو هزاران نبود یک کس داننده او