تا دم اسرار زند جوشش اسرار تو کو

گیر که خود جوهریی نیست پی مشتریی

چون نکنی سروریی ابر گهربار تو کو

گیر دهانی نبود گفت زبانی نبود

هین همه بگذار که ما مست وصالیم و لقا

بی گه شد زود بیا خانه خمار تو کو

تیز نگر مست مرا همدل و هم دست مرا