آب حیات جاودان نیست مگر به جوی او

توبه من برای او توبه شکن هوای او

توبه من گناه من سوخته پیش روی او

شاخ و درخت عقل و جان نیست مگر به باغ او

عشق و نشاط گستری با می و رطل ساغری

می رسد از کنارها غلغل وهای هوی او

مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شد