تا نشود ز خود تهی پر نشود کدوی او

عشق و نشاط گستری با می و رطل ساغری

می رسد از کنارها غلغل وهای هوی او

مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شد

سایه که باز می شود جمع و دراز می شود

هست ز آفتاب جان قوت جست و جوی او

سایه وی است و نور او جمع وی است و دور او