نیست مرا ز جسم و جان در ره عشق تو نشان

شاید ای نبات خو این همه در زمان تو

جان مرا در این جهان آتش توست در دهان

از هوس وصال تو وز طلب جهان تو

ز آنک نغول می روم در طلب نشان تو

بنده بدید جوهرت لنگ شده ست بر درت

مانده ام ای جواهری بر طرف دکان تو