گفت بیا به خانه هی چند روی تو سو به سو

در طلبم خیال تو دوش میان انجمن

می نشناخت بنده را می نگریست رو به رو

چون بشناخت بنده را بنده کژرونده را

عمر تو رفت در سفر با بد و نیک و خیر و شر

همچو زنان خیره سر حجره به حجره شو به شو

گفتمش ای رسول جان ای سبب نزول جان