چون ز درخت لطف او بال و پری برویدت

شیشه دل چو بشکنی سود نداردت رفو

سایه و نور بایدت هر دو به هم ز من شنو

سر بنه و دراز شو پیش درخت اتقوا

تن زن چون کبوتران بازمکن بقوبقو

چغز در آب می رود مار نمی رسد بدو

بانگ زند خبر کند مار بداندش که کو