پر از خوبرویان و پرخواسته

می و رود و آوای رامشگران

همه بر سران افسران گران

شبستان بهشتی شد آراسته

سیاوش چو نزدیک ایوان رسید

یکی تخت زرین درفشنده دید

برو بر ز پیروزه کرده نگار