آتش آب می شود عقل خراب می شود

سنگ شکاف می کند در هوس لقای تو

جان پر و بال می زند در طرب هوای تو

دشمن خواب می شود دیده من برای تو

جامه صبر می درد عقل ز خویش می رود

مردم و سنگ می خورد عشق چو اژدهای تو