از دو هزار یک بود آنچ کنم به جای تو

من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

بدهم جان بی وفا از جهت وفای تو

در دل من نهاده ای آنچ دلم گشاده ای

گلشکر مقویم هست سپاس و شکر تو

کحل عزیزیم بود سرمه خاک پای تو

سبزه نرویدی اگر چاشنیش ندادیی