بر این مجنون چه می بندم مگر بر خویش می خندم

اگر نه عاشق اویم چه می پویم به کوی او

وگر نه تشنه اویم چه می جویم به جوی او

که او زنجیر نپذیرد مگر زنجیر موی او

ببر عقلم ببر هوشم که چون پنبه ست در گوشم

چو گوشم رست از این پنبه درآید های هوی او