ایا تبریز خوش جایم ز شمس الدین به هیهایم

به خاک کوی او بنگر ببین صد خونبهای تو

اگر ریزم وگر رویم چه محتاج تو مه رویم

چو برگ کاه می پرم به عشق کهربای تو

زنم لبیک و می آیم بدان کعبه لقای تو