زنم لبیک و می آیم بدان کعبه لقای تو

اگر ریزم وگر رویم چه محتاج تو مه رویم

چو برگ کاه می پرم به عشق کهربای تو

ایا تبریز خوش جایم ز شمس الدین به هیهایم