اگر در تیر او باشی دوتا همچون کمان گردی

ولیکن یوز را ماند که جویای پنیر است او

ندارد فر سلطانی نشاید هم به دربانی

که اندر عشق تتماجی برهنه همچو سیر است او

از او شیری کجا آید ز خرگوشی اسیر است او

دلم جوشید و می خواهد که صد چشمه روان گردد

ببست او راه آب من به ره بستن نکیر است او