به زیر خاک دررفتم نرفتم من بیا من تو

دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

مرا سیران کجا باشد مرا تحویل و رفتن تو

بدیدم بی تو من خود را تو دیدی بیخودم هم تو

اگر گویم تو می گویی من آن ظلمت ز خود بینم

از آن ظلمت که می گریم سری چون ماه برزن تو

گریبانم دریدستم ز خود دامن کشیدستم