ایا شیر خدا آخر بفرمودی به صید اندر

نمی گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

درون باغ عشق ما درخت پایداری تو

که خه مر آهوی ما را چو آهو خوش شکاری تو

شکفته داشتی چون گل دل و جانم دلاراما

کنونم خود نمی گویی کز آن گلزار خاری تو