چه جوهردار تیغی تو چه سنگین دل نگاری تو

ز نازی کز تو در سر بد تهی کرد از دماغم غم

مرا زنهار از هجرت که بس بی زینهاری تو

چو فتوی داد عشق تو به خون من نمی دانم

ایا اومید در دستم عصای موسوی بودی

ز هجران چو فرعونش کنون جان در چو ماری تو

چو از افلاک نورانی وصال شاه افتادی