کند تنبیه جانت را کند هر دم معینی تو

در این بازار طراران زاهدشکل بسیارند

فریبندت اگر چه اهل و باعقل متینی تو

مگر فضل خداوند خداوندان شمس الدین

ببین آن آفتابی را کش اول نیست و نی پایان

که اندر دین همی تابد اگر از اهل دینی تو

به سوی باغ وحدت رو کز او شادی همی روید