مقصود یقینت شد بی شک و گمان برگو

زیر است نوای غم و اندرخور شادی بم

یک لحظه چنین برگو یک لحظه چنان برگو

خورشید معینت شد اقبال قرینت شد

چون بگذری ای عارف زین آب و گل ناشف

زان سو مثل هاتف بی نام و نشان برگو

در عالم جان جا کن در غیب تماشا کن