چون بگذری ای عارف زین آب و گل ناشف

یک لحظه چنین برگو یک لحظه چنان برگو

خورشید معینت شد اقبال قرینت شد

مقصود یقینت شد بی شک و گمان برگو

زان سو مثل هاتف بی نام و نشان برگو

در عالم جان جا کن در غیب تماشا کن

رویی به روان ها کن زین گرم روان برگو