آنگه که تو می جویی هم در طلب او را جو

آمیخته شد بانگش با بانگ همه زان سان

پیدا نشود بانگش در غلغله شان یک مو

و هو معکم یعنی با توست در این جستن

نزدیکتر است از تو با تو چه روی بیرون

چون برف گدازان شو خود را تو ز خود می شو

از عشق زبان روید جان را مثل سوسن