کند با او به هر دم یک صفت یار

که سلطان هم وی است و پرده دار او

زهی عشقی که دارد بر کفی خاک

که گاهش گل کند گه لاله زار او

ز جمله بسکلد در اضطرار او

که تا داند که آن ها بی وفااند

بداند قدر این بگزیده یار او