چو دیدی آن چنان سیمین بری را

لطیف و صاف همچون جان و می رو

یکی دیدار او صد جان به ارزد

بده جان و بخر ارزان و می رو

بده سیم و بنه همیان و می رو

اگر عالم شود گریان تو را چه

نظر کن در مه خندان و می رو