غذای جمله را داده تمام او

دل و جان را طربگاه و مقام او

شراب خم بی چون را قوام او

همه عالم دهان خشکند و تشنه

غذاها هم غذا جویند از وی

که گندم را دهد آب از غمام او

عدم چون اژدهای فتنه جویان