ز چندین ره به مهمانیت آورد

چه نرمت کرد و پابرجا و رام او

به خاکی و نباتی و به نطفه

ستیزیدی درآوردت به دام او

نیاوردت برای انتقام او

به وقت درد می دانی که او او است

به خاکی می دهد اویی به وام او