به خونابه جگر از شیوه تو

چرا ازرق قبای چرخ گردون

چنین بندد کمر از شیوه تو

چرا روی شفق سرخ است هر شام

ز شیوه ماهت استاره همی جست

گرفتم من بصر از شیوه تو

به خوبی همچو تو خود این محال است