که ماند ز تو نام من یادگار

ز بیگانه مردم نهفتن گرفت

همی گفت کز کردگار جهان

یکی آرزو دارم اندر نهان

ز تخم تو آید یکی شهریار

چنان کز تو من گشته ام تازه روی

تو دل برگشایی به دیدار اوی