ما را به دوا چه می فریبی تو

گفتی به قضای حق رضا باید

ما را به قضا چه می فریبی تو

چون نیست دواپذیر این دردم

تنها خوردن چو پیشه کردی خوش

ما را به صلا چه می فریبی تو

چون چنگ نشاط ما شکستی خرد