به خان کی آرش همان نیز هست

که اندر جهان یادگاری بود

کنون از بزرگان یکی برگزین

نگه کن پس پرده کی پشین

ز هر سو بیرای و بپساو دست

بدو گفت من شاه را بنده ام

به فرمان و رایش سرافگنده ام